Rapporteren over doorwerking van praktijkgericht onderzoek: HvA nota besluitvorming

De aanleiding voor deze notitie is gelegen in vier samenhangende constateringen: 1. Het huidige impactmodel van de Hogeschool van Amsterdam is geënt op een zogenaamd logisch model, dat geen recht doet aan de voortdurende impact van het praktijkgerichte onderzoek (voorafgaand, tijdens en na afloop van het onderzoek). 2. Het huidige BKO (2016-2022) bevat voor standaard 4 (impact van het onderzoek) een beoordelingskader, maar geen onderbouwd raamwerk over wat doorwerking van praktijkgericht onderzoek is. Dit maakt het lastig om over doorwerking van onderzoek te rapporteren. 3. De worsteling met het rapporteren over impact die concreet terug te vinden in de kritische reflecties van de kenniscentra uit 2018. Hierin klinkt het advies van de commissie Meurs uit 2015 om indicatoren voor praktijkgericht onderzoek te formuleren, passend bij de aard van de faculteit. 4. Het eigene van het praktijkgericht onderzoek, het unieke karakter, is nog onvoldoende neergeslagen in allerhande evaluatie(protocollen) voor het praktijkgericht onderzoek en zeker niet consequent en consistent doorgevoerd. Dit maakt het lastig om de diversiteit en rijkdom van de output te tonen. Vanuit deze constateringen kan geconcludeerd worden dat er voor de rapportering over impact van praktijkgericht onderzoek behoefte is aan een kader en bijbehorende criteria en indicatoren die meer recht doen aan (de eigenheid van) het onderzoek aan de hogescholen.